Zondag 7 maart
Vanmorgen om 7.30 opgestaan en om 8.00 zaten we in de auto, zonder Louis, want hij is al een paar dagen ziek en moet echt aan één stuk door hoesten.
Om 9.10 waren we in Londen en hadden de auto op hetzelfde plekje als altijd gezet.
Ik bracht Lucy en Simon even op de hoogte over het feit dat ik ze nog nooit op de foto heb gezet en als ik over een paar jaar terug denk aan mijn Engelandreis, ik alleen nog maar een vrouw met roodkleurend haar en een bril kan herinneren en een man zonder haar, met ook met een bril. Ze konden er erg om lachen, maar heb nog steeds geen foto van ze. Zal ze morgen even vragen te poseren, mits ze het leuk vinden.

Na een korte wandeling kwamen we bijna aan bij de Starbucks en ik zag een man langs mij lopen en hij keek me lachend aan en ik dacht; wat mot je, rare kerel. En ineens besefte ik dat Lucy en Simon niet meer naast me liepen en toen riep Lucy: Niek, dit is onze zoon Carlos! Dus ik draaide me om en ja hoor, ik herkende hem nu van de foto's die in huis hangen. Dus ik hem even heel erg bedankt dat hij me in contact heeft gebracht met zijn ouders.

Vervolgens moest Carlos naar een meeting van zijn team en wij zijn doorgelopen naar Starbucks. Tijdens het koffiedrinken in de Starbucks zag ik allemaal bekenden van onze buitenlandse Hillsong groep voorbijlopen. Bleek later dat ze boven in de Starbucks koffie hadden gehad en ik ze niet naar beneden had zien komen, maar alleen buiten had zien lopen.

Om 9.30 zijn we richting Hillsong gegaan en daar kwam ik als eerste de Nederlandse Ralph en Floris tegen en vervolgens de tweeling Dave en Mark.
Om 10.20 zijn we de dienst ingegaan, die om 10.30 begon.
De dienst startte met 5 Hillsong nummers en vervolgens kwam niet Gary (de voorganger) naar voren, maar een andere man. Die hield even een praatje over hoe je lid kon worden van de kerk en kondigde het ophalen van de giften en gebeds- en dankkaarten aan.
Er was geen preek, maar er werd een verkort programma gedaan van een programma dat ze op middelbare scholen in Engeland opvoeren.
Het gaat over meerdere jongere personen in het filmpje, de één is zwanger en wordt ermee gepest, de ander wil zelfmoord plegen, de ander wil een geweer en mes gebruiken om te gaan vechten en weer een ander wordt gepest en zijn pet afgenomen door een groepje donkere jongens. Heel dramatisch, maar natuurlijk komt alles goed en komen ze mensen tegen die ze tot God brengen. We hebben alleen de dramatische beelden bekeken, die natuurlijk in scène waren gezet en we zagen niet het happy end van de show. Wel was er de Hillsong band die twee bekende popnummers opvoerden: Umbrella en eentje van Robbie Wiliams, weet niet meer precies welke.
Vervolgens werden er giften opgehaald voor deze groep en toen hebben we nog twee Hillsong nummers gezongen.
Aan het einde van de dienst heb ik voor me laten bidden.

Na de dienst zijn we naar een pub gegaan:
Spice of Life
6 Moor Street
London W1D 5NA

Hier zaten we met een groep van ongeveer 15 mensen, er waren ook nu weer allemaal nieuwe mensen bij en heel veel van de vorige keer waren er nu niet.
Ik heb fish and chips gehad en een glas cola, ineens kwam Mark met nog 3 glazen voor zichzelf, een nieuwe Colombiaan met de naam Pablo en mij aanzetten, dus was erg aardig van hem.
Om 14.30 zijn we teruggelopen richting Dominion Theatre en toen heb ik nog even shampoo en nog een wrap voor 's avonds gehaald, want ik wist dat Lucy niet zou gaan koken.
Om 15.00 zijn we in de auto terug gegaan richting Southend on Sea en ik heb even heerlijk gelegen, nee niet geslapen, op ‘mijn' bed tegen de warme kachel aan.
Om 18.00 mijn wrap gegeten en om 19.30 bedacht ik me dat we nog Stimstamp (stampot rauwe andijvie) overhadden en toen vroeg ik Lucy of ik daar nog wat van mocht hebben. Wel raar eigenlijk dat ik het vroeg, want ik heb alle ingrediënten betaald, maar oke; wel zo netjes om te vragen, want misschien hadden ze er andere plannen mee. De vos voeren bijvoorbeeld?!?! Soms in de ochtend loopt hier helemaal achter in de tuin een vos, ik heb hem nog nooit gezien, maar Lucy inmiddels al 6 keer sinds mijn verblijf.
Om 20.00 even gedoucht, geschoren, nagels geknipt (interessant hé) en tandengepoetst.
En nu om 22.30 zit ik mijn laatste zin van weer een geslaagde dag te typen!

Weltrusten!