Vrijdag

Vanochtend werd ik om 5.30 (engelse tijd) gewekt door een vrouwelijke stem in mijn hut! Een luide stem kwam uit de speaker en vertelde iedereen dat het lunchbuffet vanaf dat moment geopend was.

Ik heb nog maar even mijn ogen dichtgedaan, want ik had geen ontbijt besteld.
Om 6.05 ben ik onder de douche gestapt en heb toen mijn spul weer ingepakt.
Om 6.45 ben ik van het schip gelopen en moest ik door de douane.

Er stond maar 1 trein op het perron, maar ik heb toch maar even gevraagd aan een man of dat de goede trein was. Dit bleek een andere te zijn, maar met deze kon ik ook in Londen komen.

Ik heb vervolgens een mooi plaatsje opgezocht, maar hoe dichter we bij Londen kwamen, hoe voller de trein, ik heb mijn koffer ergens anders moeten parkeren en ben naast een Nederlandse man gaan zitten. Hij vertelde dat hij in Oxford een lezing zou geven over de Papua's in New Guinea; heel interessant! :-p

In London aangekomen wist ik niet welke trein ik richting Southend moest nemen, maar ineens werd er omgeroepen dat ik spoor 14 moest hebben.

Toen ik vanaf spoor 13 moeite heb moeten doen om door een controle te komen, moest ik ook weer veel moeite doen om weer bij spoor 14 te komen. Had ik geweten dat ik daar moest zijn, dan had ik in 5 seconden van het ene naar het andere kunnen lopen. Nu duurde het 5 minuten.

In Southend aangekomen kwam ik op station Victoria aan i.p.v. station East. Ik heb direct een plattegrond gekocht van Southend en van Londen en heb geprobeerd om Lucy te bellen dat ik er aan zou komen. Het zou 30 minuten lopen zijn vanaf het station.

Ik dacht dat de landcode van Engeland +41 zou zijn, maar het bleek +44 te zijn. Oeps; kreeg ik dus iemand uit Zwitserland aan de lijn. Haha! En ik verstond die persoon niet, dus heb opgehangen en ben maar richting Sackville Road gewandeld.

Southend is ongeveer even groot als Leeuwarden maar heeft wel 6 keer zoveel winkels en de straat Sackville Road ligt in een rustig deel van de stad.

Toen ik aanbelde bij nummer 11 deed een vrouw open en ik vroeg of de familie Darby in het huis woonde, waarop zij antwoordde van niet, maar het was een grapje, dus direct daarna zei ze: kom binnen, leuk dat je er bent.

Ik kreeg direct een beker sap in mijn handen gedrukt en we hebben het over van alles en nog wat gehad.

We hebben even een engelse simkaart gehaald van Orange, waarmee ik voor 15 penny's naar Nederland kan smsen, voor 6 penny's naar vast en voor 20 penny's naar mobiel kan bellen; erg goedkoop dus.
Daarna zijn we naar de Sainsburry's Southend gegaan, nog groter dan de Albert Heijn XL.
Een heerlijke grote kip gehaald die nu in de oven zit en daarbij krijgen we straks aardappelen, wortels en broccoli.

Terug gekomen op Sackville Road heeft Lucy even geslapen en ik heb ook even gelegen, ik heb een heerlijk bed, dat aanvoelt als een waterbed.

Toen ik mijn laptop wilde installeren kwam ik erachter dat ze hier in Engeland andere stekkers hebben, samen met Lucy ben ik naar de plaatselijke elektricien geweest en hebben we voor 6 pond twee verlengstukken gekocht.

Teruggekomen zagen we dat Louis thuis was gekomen, dit is de zoon van Lucy en Simon.
Hij is 18, maar ziet er wel jonger uit.
Simon is net thuis gekomen en we gaan zo eten!
Jullie horen wel weer van me!