Zondag
Vanochtend om 7.25 ging de wekker en 8.00 zaten we in de auto. In de auto de nieuwe liedjes, die ik van Louis gekregen had, van Hillsong geluisterd. Wist niet dat er al zoveel nieuwe waren.
Louis hoefde dit keer niet perse de tieners op te vangen, maar ging alvast aan de achterkant van het theater naar binnen.
Ik heb de Darby's even op koffie en chocolademelk getrakteerd, had zelf ook chocolademelk van de Mac Donals, maar het rook naar een oude natte wetsuit en de smaak was ook niet zo denderend. Volgende keer maar weer een (gratis) bak koffie, want we hebben inmiddels 6 stickers voor een gratis kop. =)
Om 9.30 konden we het theater naar binnen en daar kwam ik Dave, de ene helft van de tweeling, tegen en hij verbaasde zich dat ik wist dat hij Dave was en niet Mark, maar als je goed kijkt is Dave zijn haar een beetje langer.
Vervolgens kwam de gekke Fin ook weer opdagen, ik weet inmiddels hoe hij heet: Christaks. Maar ik noem hem Chris, klinkt toch beter.
Terwijl ik met het groepje stond te praten zag ik de kaartjes van Hillsong in een bak staan op een tafel, dus ik vroeg één van de medewerkers of ik een paar mocht om uit te delen, want mijn enigste had ik al weggeven. Toen vroeg hij waar ik vandaan kwam, even gesproken over school, werk, kerk en toen kwam ik erachter dat hij van Hillsong Kids was, hij vroeg of ik wilde kijken in de Kidschurch, ik zo: Ja graag! =) Dus om 11.00 uur moest ik samen met de kinderen de ‘grotemensendienst' verlaten. Toen het eerste liedje startte had ik direct mijn camera klaar om te filmen, maar na drie minuten kwam er iemand naar me toe: ‘It is not allowed', en hij wees naar een klein bordje dat links aan de muur hing.
Om 11.00 ging ik naar boven en kreeg een sticker opgeplakt door Adrian, zodat het duidelijk was dat ik een bezoeker was, en hoe spelde hij mijn naam: Neak!
Haha, ik zo: het is Niek! Dus Adrian (die ik de ochtend eerder had gesproken en van de sticker) stelde vervolgens mij aan iemand anders voor; this is Bary from Holland!
Naja ik heb inmiddels al ontelbare namen die me ouders me kennelijk zijn vergeten te geven. Mijn naam luidt op dit moment:
Niek Mark Bary Martin Peter Chris Dijkstra.

Klinkt goed of niet soms? Ik heb nog meer namen, maar die ben ik inmiddels vergeten.
Dus ik mee naar de kinderdienst waar de 37 kinderen van de leeftijd 5 t/m 12 in een rij gingen staan en vervolgens wachtten totdat ze werd opgedragen om twee kringen te vormen.
We gingen het spelletje ‘zinnen fluisteren' doen, de eerste persoon start met een zin en iedereen fluistert de zin door en de laatste moet hetzelfde zinnetje voordragen, maar in de meeste gevallen komt er iets anders uit, zo ook bij ons:
-startzin: God is taking care of everyone
-eindzin: God is shaving the money
Vervolgens gaf mijn buurman van 9 mij de schuld, maar ik hoorde toch echt van mijn andere buurman: God is taking the money!
Maar dat jochie van 9 had dus taking in shaving veranderd!
Ineens begon er muziek te spelen en alle kinderen renden naar een hoek in het zaaltje.
Er was een groot scherm met een beamer en een podiumpje.
Adrian en Bary stonden met een donker jongetje van 11 op het podium, en dat jochie van 10 heette Erik en was de microman!
Iedereen ging zitten en er werd gevraagd wie er nieuw was, dus 10 kinderen hun hand omhoog (en ik ook) dus zij zich allemaal voorstellen, maar toen zei Adrian: Erik, you forgot our special guest from Holland; I wan't to introduce Bary from Holland, or actually Niek, but just say a name and he will react.
Vervolgens werden er kaartjes voorgelezen van bedankjes voor God en vragen, van de bedankjes kan ik me nog herinneren: Lieve God, bedankt dat mijn moeder een Nintendo Wii voor me heeft gekocht!
En van de vragen: Lieve God, wilt u bij me zijn als ik komende week een toets moet maken?
Na de vragen en bedankjes ging Erik de microman bidden!
Toen kwam er een mannelijke medewerker met een gouden jokermuts op om te vragen of er ook iemand jarig was. Niemand was het en ook niet de afgelopen week, dus gingen ze door naar de bijbelvraag:
Alle kinderen die hun bijbel mee hadden gingen in een rijtje staan en op de beamer verscheen Job 5:21!
Dus iedereen als een gek de bijbeltekst opzoeken en degene die hem het eerst had gevonden mocht kiezen tussen een chocoladelolly of een voetbal. Een jongentje had hem als eerst en wat koos hij? Je raad het al.... de choc, uh voetbal!
De muziek begon weer te klinken en Adrian kondige aan: Here is Bearon the greatest!
Phil Bearonkwam op het podium en zei: ook deze week willen we weer het verhaal uitgetekend hebben dus ik heb twee kinderen nodig. Nummer 1: zijn naam begint met J en eindigt op afeth! Kom naar voren. Nummer 2: ze is 5 jaar oud, lijkt op een beest van de noordpool, onze enige echte pinguïn Melissa! Het meisje had een t-shirt had dat door haar moeder was vermaakt tot en pinguïn uitfit.
Dus de schilders kregen een wegwerpoveral aan en het jongetje een pruik op met krullend haar en het meisje een pet. Vervolgens ging Phil de verteller zijn hoofd omlaag doen achter een scherm en binnen een seconde kwam het weer omhoog met een nepsnor! Alle kinderen lachen, dus de schildertjes kregen ook beide een nepsnor op, het zag er heel grappig uit. Terwijl Phil het verhaal van Jezus vertelde gingen de kinderen het uitschilderen.
Toen gingen de kinderen vervolgens ieder naar hun eigen groepje en moesten ook het verhaal uittekenen, dus elke begeleider had twee kinderen aan wie hij/zij het bijbelverhaal moest voorlezen, ook ik dus.
Toen begon de muziek weer te spelen en de kinderen renden weer naar het podium, daar werd een naam getrokken van de aanwezige kinderen en die mocht kiezen voor de drie chocoladelolly's of een poging wagen in welk gekleurde doosje de soort van VVV-bon zat van 10 euro.
Het jongetje koos om het doosje te raden, maar koos de verkeerde en won een druiventrostakje, zonder druiven, helaas.
Mij werd gevraagd of ik alle kinderen willen tellen, terwijl ze naar boven gingen, naar de zaal waar de baby's, peuters en kleuters waren.
Toen ik achter alle kinderen aan liep was er een enorme rij van allerlei mensen waar we tussendoor moesten lopen, zodat alle kinderen wel mee naar boven kwamen en niemand kon ´ontsnappen´, erg leuk gedaan.
Toen ben ik heel even boven gebleven en heb Adrian bedankt dat ik in de kinderdienst mocht zijn. Eenmaal beneden ben ik weer naar de groep van allerlei nationaliteiten gegaan en ineens kwam David uit India op me af stormen; ik heb twee Nederlanders voor je!
Dus ik kennis gemaakt met Jack en Bart from the Netherlands en direct gevraagd of ze meegingen naar Nando's (kiprestaurant) om daar te lunchen. Het bleek dat beide jongens van 20 in een busje een reis van een week door Engeland maakten, alleen de bus hadden ze ergens buiten Londen op een parkeerplaats achtergelaten en hadden dit weekend een hotel in Londen geboekt.
Bij Nando's een kipwrap met chilliesaus en patat gehad, ze hadden er trouwens ook echte Heinz ketchup. Na het eten zijn we terug gegaan naar het Dominion Theatre en ben ik met de Darby's terug gegaan naar Southend on Sea.
Even tv gekeken op uitzending gemist en toen riep dat Lucy dat we konden eten; kip met patat.
Ik wordt hier volgepropt met patat en kip, maar het lijkt op de één of andere manier wel dat ik mijn bierbuikje kwijt raak, hopen dat het zo blijft! =P
Na het eten basketbal gespeeld met Louis en toen nog even het nieuws van Nederland bekeken, nu maar hopen dat die rare Wilders niet president wordt.

Weltrusten!